|
JUL. Sed jam apostolicae sententiae dignitas
asseratur, ne putetur vel de aliquibus hoc sensisse, quod tu de
omnibus aestimasti. Apostolus itaque Paulus disputans cum
quaestionibus Judaeorum, qui generis sui dignitate turgentes,
dedignabantur coaequari sibi ex Gentibus fideles, et justitiam Dei
commendat et gratiam, disputans ad earum munificentiam pertinere, quod
et primo Judaeos nobilitaverat legis agnitio, et quod deinceps etiam
Gentes adsciverat Christi praedicatio. Unus enim utriusque populi
conditor judicaturus et illos per legem, et istos in lege (Rom.
III, 29); quia non erat Judaeorum Deus tantum, sed etiam
Gentium, reddens suum unicuique sine fraude, sine gratia, id est
sine cujusquam acceptione personae (quod exprimit nomen gratiae in
definitione justitiae), ita de semine venientes Abraham, cum
nequiter vivunt, jure condemnat, ac de sua haereditate proturbat,
sicut etiam Gentiles in simili operatione deprehensos; et e regione,
utriusque populi bonas voluntates et veram fidem probitatemque actionum
donat gaudiis sempiternis. Comprimit igitur Gentium Magister
Judaeorum tumorem, et ostendit non in seminibus humani generis, sed
in moribus esse distantiam; ut se illi agnoscerent, nisi fideles esse
curassent, nulla praerogativa circumcisi generis vindicandos: siquidem
Jacob et Esau una seminis exceptione concepti, et una vi parientis
effusi, diversos nimium exitus pro meritorum diversitate pertulerint.
AUG. Si secundum Apostolum saperes, non commemorares hoc loco
merita Jacob, ubi eum dicit ille non ex operibus fuisse dilectum; ut
gratiam commendet, quae non secundum merita nostra datur: alioquin
merces non imputatur, sicut ipse dicit, secundum gratiam, sed
secundum debitum (Rom. IV, 4). Quibus verbis quid ostendit,
nisi gratiam non esse debitam, sed gratuitam? Hanc itaque
commendabat, ubi dicebat: Cum enim nondum nati essent, neque
egissent aliquid boni aut mali, ut secundum electionem propositum Dei
maneret, non ex operibus, sed ex vocante dictum est, Quia major
serviet minori (Id. IX, 11-13). Clara sunt quae obscurare
conaris: fumos tolle, Scripturarum lumen attende. Gratia quippe
hominem praevenit, ut diligat Deum, qua dilectione operetur bona.
Quod et Joannes apostolus apertissime ostendit, ubi ait: Nos
diligamus, quoniam prior dilexit nos (I Joan. IV, 19). Non
ergo diligimur, quia dileximus; sed quia dilecti sumus, diligamus.
|
|
