|
JULIANUS. Magnis licet impeditus angoribus, quos
intuenti mihi hac tempestate Ecclesiarum statum, partim indignatio
ingerit, partim miseratio; non abjeceram tamen promissionis meae
fidem; videlicet ut qui fueram factus debitor, solvendo quoque esse
curarem. Nam in libris quos ad fratrem nostrum Turbantium episcopum,
virum magno virtutum fulgore conspicuum, contra Augustini scripta
dictavi, pollicitus sum, si nihil quod studiis obsisteret, eveniret
incommodi, occursurum me protinus eorum argumentis omnibus, qui ex
sententia Manichaeorum traducem peccati, id est, malum naturale
defenderent: a quo sum hactenus munere varia et indissimulabili
necessitate suspensus.
AUGUSTINUS. Utinam imiteris Turbantium post illa tua
scripta, et post has tuas laudes, quibus eum dicis virum magno
virtutum fulgore conspicuum, a vestro errore liberatum! Responsum est
autem illis tuis libris, et demonstratum tibi, quae catholica lumina
in sanctarum Scripturarum tractatione clarissima hoc opprobrio, id
est, Manichaeorum appellatione, offuscare coneris.
|
|
