|
JUL. Quod si eam maximam dici Zeno non siverit, qui
tantam virtutum copulam unitatemque confirmat, ut ubi fuerit una,
omnes dicat adesse virtutes, et ubi una non fuerit, omnes deesse;
atque illam veram esse virtutem, quae hac quadrua jugalitate
perficitur: tunc quoque nobis plurimum praebebit auxilii, cum
docuerit, nec prudentiam, nec fortitudinem, nec temperantiam posse
sine justitia contineri; secundum quam veritatem et Ecclesiastes
pronuntiat, Qui in uno peccaverit, multa bona perdet (Eccle.
IX, 18).
AUG. Audi eumdem Ecclesiasten dicentem: Vanitas vanitatum, et
omnia vanitas: quae abundantia hominis in omni labore suo, quem ipse
laborat sub sole (Id. I, 2 et 3)? etc. Et dic mihi quare homo
etiam vanitati similis factus est (Psal. CXLIII, 4), qui
factus fuerat similis veritati. An hinc excipis parvulos, quos
videmus crescendo, etsi bene erudiantur, proficiendo, tam magnam
minuere, cum qua nati sunt, vanitatem; nec ea tota carere, nisi
omnes dies vanitatis velut umbra transierint?
|
|
