|
JUL. Quid ergo? Acquiescam prorsus tibi, faciamque in
hoc loco jacturam omnium quorum adminiculo uti possem, contentusque ero
definitione quae ad indicium bonae naturae post Manichaeorum secretum
de ore tuae honestatis effugit. In eo igitur libro cui titulus est,
vel
vel
ita
loqueris:
|
“Exspecta, sine prius peccatum definiamus. Peccatum est
voluntas admittendi vel retinendi quod justitia vetat, et unde liberum
est abstinere. Quanquam si liberum non est, nec voluntas dici
potest: sed malui grossius, quam scrupulosius definire”
|
|
(Cap.
11).
AUG. Hic peccatum definitum est quod tantummodo peccatum est, non
quod etiam poena peccati. De hoc quippe agendum fuit, quando mali
origo quaerebatur, quale commissum est a primo homine ante omne hominis
malum. Sed tu aut non potes intelligere, aut non vis.
|
|
