|
JUL. Ibi namque hic est a me collatus ordo verborum,
cum dixissem auctorem Deum coeli et terrae, omniumque quae in eis
sunt, ac per hoc et hominum propter quos cuncta facta sunt.
inquio,
|
“cum haec dicimus, illud de nobis
disseminandum esse, quia gratiam Christi necessariam parvulis non
putemus. Quod christianos populos laudabiliter et vehementer
offendit: si tamen dicti per se nefarii non nos arbitrarentur
auctores: eo enim modo nec de fratribus suis falsa credendo crimen
incurrerent, et studiosos se circa amorem fidei comprobarent.
Munienda igitur nobis ista pars est contra impetum vanitatis, et
confessione brevi os obloquentium consuendum. Nos igitur in tantum
gratiam Baptismatis omnibus utilem aetatibus confitemur, ut cunctos
qui illam non necessariam etiam parvulis putant, aeterno feriamus
anathemate. Sed hanc gratiam locupletem spiritualibus donis credimus,
quae multis opima muneribus ac reverenda virtutibus, pro infirmitatum
generibus et humanorum statuum diversitatibus, una, tam remediorum
collatrice quam munerum, virtute medicatur. Quae cum admovetur, non
est mutanda pro causis: jam enim ipsa dona sua pro accedentium
capacitate dispensat. Sicut enim artes omnes non pro diversitate
materiarum, quas arripiunt excolendas, ipsae quoque aut detrimenta aut
augmenta patiuntur, sed idem semper atque uno modo se hahentes
multiplici decorantur effectu ; ita et secundum Apostolum, Una
fides, unum Baptisma (Ephes. IV, 5): et multiplicantur et
dilatantur in donis, nec tamen in mysteriorum mutantur ordinibus. Sed
haec gratia non adversatur justitiae, quae maculas eluit iniquitatis:
nec facit peccata, sed purgat; quae absolvit reos, non calumniatur
innocuos. Christus enim qui est sui operis redemptor, auget circa
imaginem suam continua largitate beneficia; et quos fecerat condendo
bonos, facit innovando adoptandoque meliores.”
|
|
Hanc igitur gratiam,
per quam reis venia, illuminatio spiritualis, adoptio filiorum Dei,
municipatus Jerusalem coelestis, sanctificatio, atque in Christi
membra translatio, et possessio regni coelorum mortalibus datur, qui
aliquibus negandam putat, omnium bonorum exsecrationem meretur.
AUG. In his omnibus quae commemorasti gratiae Dei muneribus,
illud quod prius posuisti, dari per illam reis veniam, non vis ad
parvulos pertinere, quos ullum reatum negas ex Adam trahere. Cur
ergo caetera multis negat Deus parvulis, qui sine hac gratia in illa
aetate moriuntur? cur, inquam, non eis datur illuminatio
spiritualis, adoptio filiorum Dei, municipatus Jerusalem coelestis,
sanctificatio, atque in Christi membra translatio, et possessio regni
coelorum? Haeccine tot munera tam necessaria, tot imaginibus suis
nullum secundum vos peccatum habentibus negaret Deus, penes quem summa
potestas est, cum hoc beneficium non a se prohibeat voluntas contraria
parvulorum? Tu certe ut hanc a vobis amolireris invidiam, qua
dicimini parvulis Baptismi gratiam denegare, dixisti quod eam
gratiam, qui aliquibus negandam putat, omnium bonorum exsecrationem
mereatur. Non igitur eam Dei omnipotentis aequitas negaret
innumerabilibus parvulis, qui sine hac sub ejus omnipotentia
moriuntur, si mali nihil in ejus occulto judicio mererentur. A quo
judicio de stirpe Adam venientibus omnibus debito, quicumque secundum
gratiam, non secundum debitum liberantur, non in suis meritis, sed in
Domino glorientur. Vos ergo si carere vultis opprobrio, quo
Ecclesiae catholicae detestabiles facti estis, sinite Christum
parvulis esse Jesum. Quod omnino non erit, si non eis conferet
propter quod hoc nomen accepit, id est, si non eos salvos faciet a
peccatis eorum (Matth. I, 21). Hoc igitur de ista gratia
dicite, ut offensione Christianorum de qua conquerimini careatis,
quod dixit catholicus doctus doctorque Gregorius:
|
“Venerare
nativitatem, per quam terrenae nativitatis vinculis liberatus es.”
|
|
Nullo itaque modo ad istam gratiam pertinere parvulos confitemini,
quamdiu negatis eos nativitate coelesti a terrenae nativitatis vinculis
liberari.
|
|
