|
JUL. Factum est enim animal rationale, mortale,
capax virtutis et vitii, quod posset ex concessa sibi possibilitate vel
servare Dei mandata, vel transgredi, vel magisterio naturali
conservare jus humanae societatis, liberumque haberet alterutram velle
partem, in quo peccati et justitiae summa est. Nam cum aliquid
secundum virtutem indigentibus, aut de misericordiae fontibus, aut de
justitiae immulget uberibus; hoc operatur foris jam ipsa justitia,
quam intus voluntas sancta concepit et peperit.
AUG. Utrum de suo justitiam conceperit, hoc vobiscum agitur, qui
ignorantes Dei justitiam, vestram vultis constituere (Rom. X,
3): cum voluntas sancta utique justitiam sancta cogitatione
concipiat, de qua scriptum est, Cogitatio sancta servabit te
(Prov. II, 11, sec. LXX); dicit autem Apostolus, Non
quia idonei sumus cogitare aliquid quasi ex nobismetipsis, sed
sufficientia nostra ex Deo est (II Cor. III, 5). Hoc si
intelligatis, non aliud intelligetis esse arbitrium laudabiliter
liberum, nisi quod fuerit Dei gratia liberatum.
|
|
