|
JUL. Audi sane ubi vim humanae libertatis ostendit:
Ego veni in nomine Patris mei, et non suscepistis me; si alius
venerit in nomine suo, illum accipietis (Joan. V, 43), Et
item: Aut facite arborem bonam, et fructum ejus bonum; aut facite
arborem malam, et fructum ejus malum (Matth. XII, 33). Et
item: Si mihi non vultis credere, operibus credite (Joan. X,
38). Atque omnibus vehementius, quod dicit intentionem suam humana
voluntate impeditam fuisse: Jerusalem, inquit, Jerusalem, quoties
volui congregare filios tuos, sicut gallina pullos suos sub alas suas,
et noluisti? Post quod non sequitur, Sed te nolente collegi:
verum, Relinquetur vobis domus vestra deserta (Matth. XXIII,
37, 38); ut illos ostendat pro malo quidem opere jure puniri,
sed ab intentione propria non debuisse ulla necessitate revocari. Sic
enim et per prophetam locutus erat: Si volueritis, et audieritis me,
quae bona sunt terrae comedetis; si nolueritis, et non audieritis,
gladius vos comedet (Isai. I, 19 et 20). Quomodo ergo tu
arbitrium liberum non negas, quod non quidem sermone tuo, sed
Evangelii testimonio, sensu autem tuo, non liberum pronuntiasti?
AUG. Ignoscendum est, quia in re multum abdita ut homo falleris.
Absit ut impediatur ab homine omnipotentis et cuncta praescientis
intentio. Parum de re tanta cogitant, vel ei excogitandae non
sufficiunt, qui putant Deum omnipotentem aliquid velle, et homine
infirmo impediente, non posse. Sicut certum est Jerusalem filios
suos ab illo colligi noluisse, ita certum est eum etiam ipsa nolente
quoscumque eorum voluit collegisse. Deus enim, sicut homo ejus dixit
Ambrosius, quos dignatur vocat, et quem vult religiosum facit
(Lib. 2 in Luc. IX, 58). Convenit autem Scriptura
plerumque hominis voluntatem, ut quod non habet, vel non potest,
admonitus sentiat; et ab eo a quo sunt bona omnia, indigens poscat.
Si enim exauditus fuerit in eo quod dicere jussi sumus, Ne nos
inferas in tentationem; procul dubio nulla decipietur inscitia, nulla
cupiditate vincetur. Propterea ergo per prophetam dictum est, Si
nolueritis, et non audieritis me, gladius vos comedet; et caetera
hujusmodi: ut cum invenissent in se ipsis victrices cupiditates, ad
propellendum malum scirent a quo deberent poscere auxilium. Ideo autem
dictum est, Ecce relinquetur vobis domus vestra deserta; quia plures
ibi erant, quos obduratione et desertione judicaverat dignos, occulto
judicio, justo tamen. Nam si, ut dicis,
utique mala,
|
“non debet homo ulla necessitate revocari:”
|
|
cur
apostolus Paulus adhuc Saulus, caedem spirans et sanguinem sitiens,
violenta corporis caecitate, et terribili desuper voce, a sua pessima
intentione revocatur; et ex persecutore prostrato, illius Evangelii,
quod oppugnabat, laboriosior caeteris futurus praedicator erigitur
(Act. IX)? Agnosce gratiam: alium sic, alium autem sic Deus,
quem dignatur, vocat: et Spiritus ubi vult spirat (Joan. III,
8).
|
|