|
JUL. Haec ergo gratia, quae in Baptismate non solum
peccata condonat, sed cum hoc indulgentiae beneficio, et provehit, et
adoptat, et consecrat: haec, inquam, gratia, meritum mutat
reorum, non liberum condit arbitrium; quod eo accipimus tempore, quo
creamur: utimur autem, quo valentiam inter bonum et malum discretionis
adipiscimur. Bonae itaque voluntati innumeras adjutorii divini adesse
species non negamus; sed ita ut non per adjutorii genera aut fabricetur
quae fuerit arbitrii destructa libertas, aut aliquando ea exclusa, vel
boni vel mali cuiquam necessitas credatur incumbere; verum arbitrio
libero omne adjutorium cooperatur.
AUG. Si non praevenit, ut operetur eam, sed prius existenti
voluntati gratia cooperatur; quomodo verum est, Deus in vobis
operatur et velle (Philipp. II, 13)? quomodo, Praeparatur
voluntas a Domino (Prov. VIII, 35, sec. LXX)?
quomodo, Charitas ex Deo est (I Joan. IV, 7), quae sola
vult beatificum bonum? Aut si scientia legis et eloquiorum Dei
charitatem operatur in nobis, ut non per donum Dei, sed per nostrae
voluntatis arbitrium diligamus, quod esse diligendum Deo docente
cognoscimus; quomodo res minor ex Deo nobis est, et major ex nobis?
quia sine Deo donante scientiam, hoc est docente, nosse non
possumus; illo autem charitatem quae supereminet scientiae (Ephes.
III, 19), non donante, diligere possumus. Sic non sapiunt,
nisi novi haeretici et gratiae Dei nimis inimici.
|
|
