|
JUL. Sed non tua opinio apud prudentes tantum valebit, ut
cum tu sis caput horum et causa malorum, de conflictu medio Apostoli
te objectione subducas; et putes illum pro te esse feriendum: quo
potissimum contra vos praeceptore armamur ac principe. Ut ergo quid
tibi dicendum sit, consequenter agnoscas: si mihi et tibi super hoc
esset nulla dissensio, quod Apostolus naturali peccato Manichaeorum
dogma firmaret, tunc tuum caput petenti, illum constanter opponeres:
nunc vero cum inviolabilis apud me Magistri Gentium dignitas
perseveret, ejusque verba tua laedi expositione non patiar, quae,
secundum regulam prolatam rationis, stulto, impuro, et impio assero
dogmati repugnare, nihilque eum pro peccato naturali dixisse
convinco; qua tu impudentia ingeris, ut vel pro te mihi ille
respondeat, qui non interrogatur, quoniam nec de ejus sapientia
dubitatur; vel me vociferaris nolle audire ab Apostolo, quod in te ab
Apostolo nobis tradita intelligentiae sanitate detestor?
AUG. Numquid non post Apostoli verba a me interposita nihil aliud
quam tacere debuisti? Et tamen contra illa nihil dicens, nec secundum
illa aliquid dicens, mihi non taces, et jactas inter caetera, quod
ego sim caput horum et causa malorum: quasi ego prior vel crediderim,
vel esse disputaverim originale peccatum. Tam quippe imperitos haec
tua credis esse lecturos, qui nesciant quam multi ante nos Ecclesiae
clarique doctores, sic ista Apostoli verba intellexerint et
exposuerint, quemadmodum tota ex ipso initio sui catholica intelligit
vel credit Ecclesia: quae doctorum verba si mala sunt, sicut vos
dicere non timetis; quomodo ego sum, quaeso te, caput horum et causa
malorum; nisi quia tu es caput harum, quas mihi rabiosus ingeris,
calumniarum? Nam si sano cerebro considerares humanae vitae miserias,
a primis fletibus infantium usque ad extremos gemitus morientium;
videres profecto, quod nec ego, nec tu, sed ille Adam fuerit caput
horum et causa malorum: quod nolens videre, clausis oculis clamas et
justum Dei esse judicium, et non esse originale peccatum. Quae duo
inter se quam sint contraria, procul dubio cerneres, non dico si horum
malorum caput non esses, quia utique non es; sed si sanum caput
haberes, quod habere posses, si doctores sequendo catholicos caput
Pelagium non haberes.
|
|
