|
JUL. Ut intelligatur ab unoquoque motu propriae
voluntatis attractum; et jam non fecunditas seminum, sed studiorum
pravitas arguetur. Caeterum si illud unum originale voluisset
intelligi, non utique in sequentibus peccata multa dixisset, quae per
gratiam dimissa testatur.
AUG. Quare non dixisset, nisi quia hoc volunt Pelagiani? sed non
vult veritas, qua Pelagiana redarguitur novitas, et vincitur
vanitas. Multa enim delicta, ex quibus gratia mittit in
justificationem, simul cum illo uno multa sunt; ex quo uno judicium,
etiamsi alia non addantur, mittit in condemnationem. Sic ergo Adam
unum delictum potuit generatis inserere, Christus autem regeneratis
multa dimittere; quoniam plus iste profuisse, quam ille nocuisse
monstratur.
|
|
