|
JUL. Qui locus quam sit opinioni vestrae totus
infestus, et primo opere disputatum est, et si quid hinc recoli
oportuerit, disseretur. Nunc autem advertatur, promissionem, quae
facta est ad Abraham ob remunerationem fidei ejus, in qua dicitur,
quia pater multarum gentium constitueretur, ostendisse, nec unius
illum populi genitorem debere defendi, qui multarum gentium pater sit
praedictus; nec ita solum credulitatis recepisse mercedem, ut alios
similiter credentes a praemii consortio putetur excludere. Non est
autem scriptum, inquit, tantummodo propter ipsum, quia reputatum est
illi; sed et propter nos, quibus reputabitur, credentibus in eum qui
suscitavit Jesum Christum Dominum nostrum a mortuis; qui traditus
est propter delicta nostra, et resurrexit propter justificationem
nostram (Rom. IV, 23-25).
AUG. Dicite nobis, o vani, non defensores, sed inflatores liberi
arbitrii, qui ignorantes Dei justitiam, et vestram justitiam volentes
constituere, justitiae Dei non estis subjecti (Id. X, 3);
dicite, inquam, nobis: si noluissent gentes credere justeque vivere,
evacuaretur promissio quae facta est ad Abraham? Non, inquies.
Ergo ut Abraham ob stipendium fidei consequeretur dilatationem
seminis, praeparata est gentium voluntas a Domino; et ut vellent quod
et nolle potuissent, ab illo factum est, qui ea quae promisit, potens
est et facere.
|
|
