|
JUL. Nam si universitatem, quam fecunditas humana
protulit, regno diaboli peccatum naturale transcripsit, et inde in
extrema aetate mundi aliqui liberati per Christum putantur; quae
veritas est, aut quae auctoritas ejus magistri, qui contra tam clarum
testimonium totius mundi, dicit in plures justitiam abundasse quam
culpam? Quid ergo ei creditur de involutis dogmatibus disserenti, si
de rebus tam perspicuis mentiatur? Quod quia sentire sacrilegum est,
id autem dici dogma tuum compulit, honore Apostoli Manichaeorum
vilitas conteratur.
AUG. Vos potius perspicua nubilare contenditis, non solum non
intelligendo quod Apostolus dixit, verum etiam mutando et supponendo
quod ille non dixit. Plures enim non dixit ille, sed multos: qui
tamen multi, pauci inveniuntur, quando pereuntibus comparantur.
Calumniose, frontose, verbose, hoc dixit Apostolus, quod
intellexit Ambrosius, qui non erat Manichaeus: Omnes homines sub
peccato nascimur, quorum ipse ortus in vitio est (Ambrosius, lib.
1 de Poenitentia, cap. 2 vel 3). Audi (sicut eum laudavit
magister tuus) florem speciosum; et de tuo corde istam spinarum
deformitatem, hoc est foeda acumina improbae contentionis, evelle.
|
|
