|
JUL. Ostendit Apostolus non a se dictum esse, peccatum
generatione transisse, quando nominans hominem, adjecit unum; unus
enim numeri principium est: et ille explicans per quem diceret intrasse
peccatum, non solum eum nominavit, verum etiam numeravit: Per unum,
inquit, hominem peccatum in hunc mundum transiit. Hic autem unus
praebendae imitationi sufficit, generationi implendae non sufficit.
Peccatum autem transiit; sed per unum. Manifestum est, imitationem
hic, non generationem coargui, quae nisi per duos fieri non potest.
Aut igitur ostende, per Adam solum sine muliere generationem
exstitisse; nec hoc enim ab elegantia tui abhorret ingenii: aut certe
quoniam vides generationem nisi per duos constare non posse, assentire
vel sero, accusatum non esse per unum numerum opus duorum. Per unum,
inquit, hominem peccatum intravit in mundum: qui dixit per unum,
intelligi per duos noluit. Quid, rogo, quaerebat inter haec dogmata
numerus, ut Apostolus tanta cura, non solum hominem, sed unum
hominem nominaret? Verum apparet cautus augusti sermo consilii, qui
revelante Spiritu sancto, temporum nostrorum praecavit et exarmavit
errores: ne in infamationem quippe aliquid instituti a Deo conjugii
vel benedictae fecunditatis dixisse putaretur; cum causa posceret ut
peccati replicaret exordia, per eum dixit numerum transisse peccatum,
qui fetibus non poterat convenire. Et certe primi homines ambo
deliquerant, qui ambo merito vocantur forma posteris fuisse peccati:
cur non igitur Apostolus per duos ait transisse peccatum; quod et ad
fidem magis historiae congruebat? Verum nihil potuit ab eo prudentius
fieri: vidit enim si duos nominasset, qui praevaricationi initium
exemplumque praestiterant, et per eos affirmasset transisse peccatum,
errori occasionem patere, ut putaretur per duorum nomina conjunctionem
fecunditatemque damnasse. Ideoque prudentissime unum maluit
nominare, qui non sufficiens ad generationis indicium, ad signum
abundaret exempli; atque imitationem accusatus gravaret, nec
fecunditatem numeratus argueret. Et ut breviter quod egimus
colligatur, fecunditas in primis hominibus instituta, nisi per duos
agi non potest: peccatum autem Apostolus intrasse pronuntiat, sed per
unum.
AUG. Praedixeram te nihil esse dicturum; et ita esse, cuivis
tardissimo clarum est. Numquid enim Evam non imitantur peccantes,
aut peccatum generis humani non magis ex ipsa sumpsit initium? A
muliere initium factum est peccati, et propter illam, sicut scriptum
est, morimur omnes (Eccli. XXV, 33). Cur ergo non vis
attendere, propterea potius Apostolum unum dixisse hominem, per quem
peccatum intravit in mundum, quia non imitationem, sed generationem
volebat intelligi? Sicut enim a muliere initium peccati fuit, sic
initium generationis a viro est: prior enim vir seminat, ut femina
pariat: ideo per unum hominem peccatum intravit in mundum, quia per
semen generationis intravit, quod a viro excipiens concepit femina:
quo more nasci noluit, qui solus sine peccato est natus ex femina.
|
|
