|
JUL. Verumtamen utrum id quod praeterierat, vel nunc
intimet, expendendum est. Usque ad legem, inquit, peccatum in
mundo. Tu dicis quia hoc peccatum Apostolus naturale voluerit
intelligi: quaero ergo, si usque ad legem fuit, cur desierit esse
post legem. Neque enim acquiesco, ut usque ad legem, usque ad finem
ejus, potius quam usque ad exortum intelligam. Mecum facit verbi
proprietas: quod dicit usque ad legem fuisse, ostendit non esse post
legem; et quodcumque tempore ablatum est, naturale non fuit. Quod
ergo infregit censura legis, et infringendo ex multa parte restinxit,
imitatione apparet, non generatione susceptum.
AUG. O intellectum, quid aliud dicam, quam haereticum! Si ergo
lex abstulit peccatum, quia sic vis intelligi usque ad legem; fuit
ergo per legem justitia. Si per legem justitia; ergo Christus gratis
mortuus est (Galat. II, 21). Si autem peccatum lex non
abstulit ut non esset, quod prius eam fecisse dixeras, et mox te
poenituit; sed tamen peccatum lex infregit, ut postea correxisti, et
ex multa parte restinxit: mentitus est qui ait, Lex subintravit ut
abundaret delictum (Rom. V, 20). Sed quia ille verum dixit,
tu nihil dicis; et tamen nihil dicendo, haeretica pertinacia
contradicis.
|
|
