|
JUL. Ipsam postremo arbitrii libertatem unius
peccati impulsione subrueret ; ut nemo deinceps in potestate haberet
vetera crimina virtutis electione respuere, sed uno omnes in
condemnationem eversae humanitatis torrente raperentur.
AUG. Cur non potius miraris, universi generis humani ab exordio
nativitatis tantam miseriam, ut nemo beatus nisi ex misero fiat, neque
nisi post hanc vitam malis omnibus careat, cui per Dei gratiam
praestatur ut careat? Hoc mirando, te corriges; et justum Dei
judicium (quoniam per unum hominem peccatum intravit in mundum) in
generis humani non injusta afflictione cognosces.
|
|