|
JUL. Verum cum nihil horum quae diximus, baptizatorum
constet evenire corporibus; non potuisse autem aliter, id est, non
debuisse, quam his medicinae modis totum fieri, veritas clarior sole
monstraverit: confitendum tibi est, aut illa quae prius enumeravimus,
non accidisse peccato, et ideo nec vulnera fuisse naturae; ut constet
ratio gratiae, per quam manifestum est, illa de suis ordinibus mota
non esse: aut certe negandum, in mysteriis Christi quidquam esse
medicinae, quae de tot secundum te morbis ne unum quidem sanare
potuerint.
AUG. Imo vero hinc deberetis agnoscere, si mente sobria
viveretis, quam magnum illud peccatum fuerit, quod per unum hominem
intravit in mundum, et cum morte in omnes homines pertransiit:
quandoquidem malis hujus saeculi, cum quibus homines moriuntur, nec
baptizati, jam reatu ablato, omnibus eruuntur, nisi post hanc vitam;
in qua nos oportet, etiam promissis bonis, exerceri adhuc malis. Nam
si merces fidei continuo redderetur, jam nec fides ipsa esset; quae
mala praesentia videns, ideo pie tolerat, quia bona promissa non
videns, fideliter et patienter exspectat.
|
|
