|
JUL. Atque ideo in primo libro nec me fuisse mentitum,
quid scripseram, omnes qui fugissent nostrae societatis invidiam, in
Manichaeorum praerupta corruere, liberum arbitrium denegantium, et
Deum hominum conditorem; teque id quod fueras propulsare conatus,
statim absolutis arripuisse sermonibus, etiam illorum scriptorum, quae
ad Bonifacium miseras, insertione patefeci (Supra, lib. 1, cap.
14). Verumtamen hoc, etiam haec quam nunc posui, tua responsio
confitetur. Dixisti enim, fidem catholicam esse, quae et liberum
credit arbitrium, et Deum nascentium conditorem. Quod utrumque
omnium haereticorum, Manicheos certum est vobiscum negare.
AUG. Manichaei (quod videre non vultis) a vobis potius
adjuvantur, qui tot et tanta mala quae pati parvulos cernimus, non
meritis peccatorum, sed genti tribuunt tenebrarum. Non enim habetis
quo fugiatis, quando a vobis mala ista unde sint percunctantur. Sed
nobis ad liberum arbitrium hominis, quo natura humana, cum bona fuerit
instituta, vitiata est, haec omnia referentibus, catholica vobiscum
veritate vincuntur.
|
|
