|
JUL. Non ergo sine adjutorio Dei ad cultum ejus,
qualem exhibent initiati mysteriis, liberum arbitrium idoneum
credimus: sed divinae aequitatis locupletem testem libertatem arbitrii
confitemur, ut eo tempore quo nos manifestari oportet ante tribunal
Christi, et recipere unumquemque propria corporis, sicut gessit,
sive bonum, sive malum, nihil Deus injuste judicare doceatur, qui
nulli imputat peccatum, nisi quod is, qui propter illud punitur,
potuit et cavere.
AUG. Bene me commones quid contra te dicam. Omnes nos certe,
sicut dicit Apostolus, manifestari oportet ante tribunal Christi, ut
ferat unusquisque secundum ea quae per corpus gessit, sive bonum, sive
malum (II Cor. V, 10). Numquid ab hac universitate parvulos
separabis? Dic ergo quid boni per corpus gesserint proprio libero
arbitrio, ut recipiant regnum Dei tam magnum bonum: aut quid mali
egerint propria voluntate, qui parvuli abalienabuntur ab hac vita
Dei. Quod si, ut necesse est, fatearis sine ullis operibus liberae
voluntatis, quae gerit quisque per corpus, illos in Christo
vivificari; cur non fateris istos in Adam mori, cum scias Adam
Christo e contrario esse formam futuri? An clausis oculis os
aperies, et dices, illis in quo renati sunt, spiritum profuisse
justitiae, et istis in qua nati sunt, carnem non obfuisse peccati?
Quis, nisi vos, hoc dicere audebit? Majoris vero aetatis homines
quando audiunt vel legunt, unumquemque recepturum secundum ea quae per
corpus gessit, non debent in suae voluntatis virtute confidere; sed
orare potius talem sibi a Domino praeparari voluntatem, ut non intrent
in tentationem. Praeparatur enim voluntas a Domino (Prov.
VIII, sec. LXX); et, Orate, inquit Dominus ipse, ne
intretis in tentationem (Matth. XXVI, 41); et, Oramus ad
Deum, ait Apostolus, ne quid faciatis mali (II Cor. XIII,
7).
|
|
