|
JUL. Sed ut revertamur unde digressi sumus: liquerat ab eo
quem fateremur verum Deum, nihil in judicio posse fieri, quod
justitiae repugnaret; ac per hoc, nec pro alienis peccatis quosquam
reos teneri: atque ideo nascentum innocentiam nequaquam damnari ob
iniquitatem parentum; quia injustum esset ut reatus per semina
traderetur.
AUG. Cur ergo dictum esset, Semen eorum maledictum ab initio?
Non enim sic dictum est, quomodo, Semen Chanaan et non Juda
(Dan. XIII, 56); ubi demonstratum est quibus similes facti
erant, et a quibus degeneraverant: sed eorum ipsorum semen dixit
maledictum, quos naturaliter malos volebat intelligi, sicut sunt omnes
filii Adam, ex quibus gratia fiunt filii Dei. Ubi enim dicitur,
Non ignorans quoniam nequam est natio illorum, et naturalis malitia
ipsorum, et quoniam non poterat mutari cogitatio illorum in perpetuum;
semen enim illorum maledictum ab initio (Sap. XII, 10 et
11): puto quod natura, non imitatio redarguitur; et quomodo natura
nisi vitiata peccato, non in primo homine sic creata? A quo ergo
initio maledictum semen, nisi ex quo per unum hominem peccatum intravit
in mundum? A se ipsis autem mutari non poterant, non ab omnipotente
Deo: qui tamen eos utique justissimo, quamvis occultissimo judicio,
non mutabat. Ab hac enim massa non arbitrio, sed Dei gratia se
mutatum esse sciebat Apostolus, quando dicebat: Fuimus et nos natura
filii irae, sicut et caeteri (Ephes. 11, 3).
|
|
