|
JUL. Non declinabis judicium proselyti, et orphani, et
viduae; non accipies pignus vestimentum viduae: quia famulus eras in
terra Aegypti, et liberavit te Dominus Deus tuus inde; propter hoc
ego tibi praecipio facere verbum hoc (Deut. XXIV, 17 et
18). Cum institueret Deus judicandi formam, hoc statim sancire
curavit, ne aut parentes in filiorum, aut filii in parentum scelere
ferirentur. Principium ergo et ingressum justitiae, quam servari in
judicatione mandabat, ostendit istud esse, ne affinitas gravaret
innoxios, et in ipsum genus excurreret odium, quod persona meruisset.
In causa ergo actuum discernit justitia, quos necessitudo conjungit.
Quod utique non faceret, si una esset ratio voluntatis et seminis,
aut si opus arbitrii ad posteros fecunditate transiret. Satis ergo
superque docuimus, hoc uno testimonio teterrimam istam judicii
pravitatem, quam novus error amplectitur, antiqua latae legis
auctoritate contritam. Quae certe sententia ita est in causam
prolata, ut nullum locum reliquerit ambigendi.
AUG. Resistit tibi Deus, qui dixit in libro Levitico, Et qui
remanserint ex vobis, disperibunt propter peccata sua, et propter
peccata patrum suorum (Levit. XXVI, 39).
|
|
