|
JUL. Nisi forte dicas, Deum quidem hoc imperasse, sed
non facere quod praecepit, imo contraria agere iis quae agenda
mandaverit.
AUG. Et hoc quam insipienter cogites, cur non attendis? Facit
enim Deus aliquando contra quam facienda mandavit. Nec opus est ut
multa commemorem, ne sit longum: ecce quod notum est omnibus, dico.
Mandavit homini Scriptura divina, dicens, Non te laudet os tuum
(Prov. XXVII, 2); nec tamen Deus dicendus est arrogans aut
superbus, cum se innumerabiliter laudare non desinit. Et unde
agitur, jam superius demonstravi, quemadmodum Deus sine ulla
iniquitate pro peccatis parentum simul cum eis interemerit parvulos:
quamvis mandaverit homini, ne filios pro peccatis patrum, cum
judicat, damnet. Haec si adverteres, ista non diceres: aut si et
haec advertis, et tamen ista dicis; adverte etiam vana esse quae
dicis.
|
|
