|
JUL. Duobus ergo his ostendi dicit, Deum non posse
mentiri, hoc ipso quia promisit, atque id quod promisit quia se
testatur implere: non quod Deus sine attestatione tali imbecillum
atque dubium soleat habere sermonem; sed ut veritatem suam documentis
grandibus oneraret, eo genere locutionis abusus est, quod hominibus
etiam fallere solitis credi faciat. Hoc ergo pondere in praesenti
quoque causa admonet Deus atque praescribit, et ut nullus hoc quod
Traduciani asserunt, de populo suspicetur, et Deum non posse eo quem
detestatur modo judicare, cognoscat: Vivo ego, dicit Adonai
Dominus, si amplius dicetur parabola haec in Israel.
AUG. Non dicitur in Israel, recte diceres, si veros Israelitas
regeneratos videres, in quibus hoc non dicetur. Nam in his qui non
regenerantur, merito dicitur; quoniam non sunt Israel, secundum id
quod ait ad Romanos Apostolus, Non enim omnes qui ex Israel, hi
sunt Israel: ubi sine dubio filios novi Testamenti, hoc est filios
promissionis, volebat inteligi. Denique sequitur: Sed in Isaac
vocabitur tibi semen; hoc est, non qui filii carnis, hi filii Dei,
sed filii promissionis deputantur in semine (Rom. IX, 6 8).
|
|