|
JUL. Quis tu es, qui oestro Marcionis concitatus in
excidium aequitatis irrumpas? qui sub censuram linguae tuae mysteriis
adhuc Manichaeorum lubricae, Dei tam Judicia quam praecepta
compellas? Nemo hoc unquam facere, nisi qui prius ea negavit,
aggressus est. Tu testamentum Dei, quod ratio, aequitas, pietas,
veritas, fide scribentibus Prophetis, quasi quidam sacrorum testium
ordo signavit, audebis Manichaeo auctore perrumpere. Olim et
intelligentiae sanctitatem, et religionis speciem perdidisti, si hac
sententia, quae apud Ezechielem est, traducis tuae putes aut auxilium
reperiri, aut exitium non teneri.
AUG. Spatiatur loquacitas inopiae copiosa, ubi non cernitur, vel
etiam si cernitur, spernitur veritas; ubi est non verborum vanissima,
sed rerum certissima copia. Aliud est directus veridicus, aliud
disertus maledicus. Propheta filiis et patribus suas vitas separatim
ducentibus vera dicit: tu Manichaeorum nomine Catholicis Prophetam
recte intelligentibus Pelagiana rabie maledicis.
|
|
