|
JUL. Sed nimis sum ipsa rerum reverentia, ejus qua de
agitur contentionis oblitus. Miror enim ambigi de Dei aequitate
potuisse; cum constet in Traducianorum synagogis nihil de ejus
iniquitate dubitari.
AUG. Quia de Dei aequitate non ambigitur, ideo grave jugum super
parvulum, justum esse creditur: et quia hoc justum esse creditur,
ideo parvulus sine originali peccato esse non creditur. Proinde in
Ecclesia catholica, unde Pelagiani ex nobis exierunt, non sicut
dicis, nihil de iniquitate Dei, sed potius nihil de ejus aequitate
dubitatur; ubi nec infans, cujus est unius diei vita super terram sine
sorde peccati esse docetur et dicitur (Job XIV, 4. sec.
LXX.); et ideo in malis quae patitur, non injustus Deus, sed
justus agnoscitur.
|
|
