|
Julianum quarto suo libro disputantem adversus ea dicta libri secundi
de Nuptiis et Concupiscentia, quae a capite quarto ad undecimum
comprehenduntur, refellere pergit Augustinus. Concupiscentiam carnis
malam esse, neque homini fuisse a Deo conditore inditam, propugnat
doceri eo ipso loco, quem in hanc rem adhibuit, ex Joannis Epistola
1, cap. 2, V. 16, Omne quod est in mundo, concupiscentia
carnis est, et, quae non est ex Patre, etc. Atque illam quidem ad
naturam pecoris, sed ad ipsius tamen poenam hominis pertinere.
Pudorem membrorum nonnisi post peccatum accidisse ob libidinis rebelles
motus. Porro ne in Christo ulla prorsus fuisse putetur carnis
concupiscentia, vehementer certat contra Julianum. Parvulos
originali culpae nasci obnoxios, non per propriae voluntatis
arbitrium, sed per contagium peccati a primo parente voluntate
commissi. Locum vero a se ex Sapientiae libro, cap. 12, V\
10 et 11, prolatum, scilicet, Non ignorans quoniam nequam est
natio illorum, etc., ad id etiam valere, ut nostrae originis vitium
demonstretur.
|
|
