|
JUL. Cernisne quam infesta sit opinioni vestrae
gratificatio Dei laudatoris? Dicit eum condere animas, et amare:
quod a vobis negatur, qui juratis innocentium animas esse sub diabolo,
et exosas Deo; cum nihil habeant aliud, quam quod ab auctore sortitae
sunt.
AUG. Ergo secundum te, et fatuitatem a Deo auctore sortiuntur
quicumque fatui nascuntur, quos magis quam mortuus dicit sacra
Scriptura esse lugendos (Eccli. XXII, 13). Sed istorum
quoque animas secundum quemdam modum, id est, ut sint, ut vivant, ut
sentiant, ut quamvis obtunsa mentis acie, tamen pecoribus
antecellant, amat utique Deus. Alia autem est illa dilectio, de qua
scriptum est: Neminem diligit Deus, nisi eum qui cum sapientia
habitat (Sap. VII, 28). Sed vos dicite, unde plus amet
Deus animas parvulorum, quibus providet lavacrum regenerationis, ut
eos mittat in regnum; et unde aliis non praestet hoc beneficium: cum
eos non discernant ulla merita voluntatum, nec sit apud Deum, quam
nobis insulsissime soletis objicere, acceptio personarum. Quanquam
ubi dictum est, Amas animas, nec dictum est, Omnes animas, nulla
sit quaestio. Fortasse quippe sic positum est, ut omnes Deus animas
condat; nec omnes tamen diligat, sed quas a caeteris non meritis
earum, sed suae gratiae largitate discernit, ut habitent cum
sapientia: quia neminem diligit Deus, nisi eum qui cum sapientia
habitat: Dominus autem dat sapientiam (Prov. II, 6).
|
|
