|
JUL. Praecipit ergo non diligi mundum, neque ea quae in
mundo sunt; et dicit quoniam dilectoribus saeculi Dei charitas inesse
non possit: sed non ut hoc nomine dilectionis a saeculo submovendae,
alterum ejus quam Deum verum intelligi faciat conditorem; verum ut
agnoscant fideles, nullas praesentis vitae cupiditates praeferendas
esse virtutibus, ne mens eorum aut comparandis opibus, aut
conquirendis voluptatibus occupata, a christianae, quae vera est,
philosophiae deducatur vigore. Quoniam omne quod est in mundo,
concupiscentia carnis, et concupiscentia oculorum est, et superbia
vitae; quae non est ex Patre, sed ex mundo est: et mundus transit,
et concupiscentia ejus; qui autem facit voluntatem Dei, manet in
aeternum. Mundi ergo nomine, mores hominum nihil post hanc vitam esse
autumantium, diversasque mortalium tam pompas quam luxurias indicavit.
AUG. Ergo si
|
“mundi nomine, mores hominum nihil post hanc vitam
esse autumantium, diversasque mortalium tam pompas quam luxurias
indicavit;”
|
|
in his sunt illa quae esse dixit in mundo, et a Patre
non esse; in quibus primum locum tenet tua illa pulchra suscepta,
concupiscentia scilicet carnis. Sed tu videris, in moribus hominum
nihil post hanc vitam esse opinantium, voluisse intelligi oculorum
concupiscentiam, quoniam his rebus quas vident inhaerendo, nolunt ea
quae non vident credere; in pompis autem mortalium, ambitionem saeculi
vel superbiam vitae; in luxuriis vero, concupiscentiam carnis; ut
omnia tria quae Joannes posuit, complexus esse videaris: quasi possit
esse luxuria quam vituperas, nisi consentiatur concupiscentiae carnis
quam vituperandam esse non putas, et bonum appellando insuper laudas.
Quid est autem insanius, quam luxuriam malum, et concupiscentiam
luxuriae bonum dicere? et putare apostolum Christi nomine
concupiscentiae carnis, non ipsam concupiscentiam carnis, sed potius
accusasse luxuriam, quae omnino nulla est, nisi cum quisque
concupiscentia carnis illicitur, trahitur, possidetur? Quasi non
invenerit tantus doctor unde illam, sed unde luxuriosum nomine ejus
argueret; cum luxuriosus non esset arguendus, nisi ejus desideriis
obediret. Desine multum dicere, et parum sapere. Nunquam efficies,
quantolibet loquacitatis tuae flumine, quo in profunda raptaris;
prorsus nunquam efficies, ut luxuria sit malum, et concupiscere quae
ad luxuriam pertinent non sit malum, etiamsi tali concupiscentiae non
consentiatur, ne malum perpetretur.
|
|
