|
JUL. Sic enim et in Evangelio suo dixerat: Mundus
per ipsum factus est, et mundus eum non cognovit (Joan. I,
10): non utique ut elementa Christum ratione carentia potuisse
viderentur vel cognoscere vel negare; sed ut mundi appellatione turba
infidelium signaretur. Eodem ergo more in praesenti quoque, omne quod
in mundo est, id est, omnia genera hominum ita voluptatibus
inhaerentia, ut bona cuncta rationabilis animantis aut potestatum
phaleris, aut opum sarcinis, sensibus metiantur, exosa ait superbia
turguisse, quae ex Deo non est, id est, Deo non placet, sed ex
mundo est, voluntatis scilicet humanae pravitate concepta. Et ideo
vos, inquit, sua non debet aemulatione corrumpere: quia qui facit
voluntatem Dei, aeternae fit beatitudinis compos, nec cum praesentium
fragilitate praetervolat. Ergo Joannes apostolus odio haberi mundum
praecepit, quomodo et Dominus in Evangelio, non solum corpus, sed
etiam animam ipsam nostram odio habendam esse monstravit: Qui,
inquit, non odit patrem, aut fratrem, insuper etiam animam suam, non
est me dignus (Luc. XIV, 26). Cum certe fidelium animus se
odisse non possit, qui amore consultissimo felicitatem suam doloribus
etiam et periculis mercatur. Quid igitur egimus? Apostolum videlicet
Joannem, ex more Scripturarum mundi vocabulo non naturam perculisse
rerum, sed vitia voluntatum: atque ita concupiscentiam carnis negasse
ex Deo esse, sicut omnia quae in mundo sunt. Quod Manichaeus non
secundum Apostoli sensum, sed secundum perfidiam suam velut
consequenter arripiens, nec concupiscentiam carnis, nec ipsam carnem,
nec totum postremo mundum a Deo confirmat effectum: quem tu secutus,
concupiscentiam carnis, non a Deo, sed a diabolo conditam credis.
AUG. Hanc ego concupiscentiam carnis malum dico esse, quam dicit
Joannes a Patre non esse, et quam dicit Ambrosius in naturam nostram
ex primi hominis praevaricatione vertisse (Lib. 7 in Luc.
XII); unde Joannes volens homines intelligi, eam dicit ex mundo
esse. Hanc concupiscentiam carnis et Manichaeus malum dicit; sed
unde sit nescit: tu autem bonum dicis, quia et tu unde sit nescis; et
eam negando esse unde illam esse dicit Ambrosius, facis ut naturae
mali, quam Deo coaeternam desipit, recte sibi eam videatur tribuere
Manichaeus. Ergo ut et tu redarguaris et Manichaeus, illud quod
dicit Joannes apostolus, episcopus exponit Ambrosius. Quod enim per
praevaricationem primi hominis in naturam vertit, non utique Deo
coaeternum malum est; taceat ergo Manichaeus: et tamen malum est;
taceat ergo etiam Julianus.
|
|
