|
JUL. Constat tamen accusatorem nostrum in eodem, quem
aversatur, luto volvi. Cum enim confinxerit juste redditam libidinis
poenam, et hanc justitiam divinae inculcat convenire sententiae, in
prolatione autem sententiae opus Dei esse non denegat, ex qua
libidinem evenisse dicit, quam erubescendam fatetur; in operam nimirum
Dei, illum, quem propulsaverat, reduxit pudorem.
AUG. Jam tibi dictum est, Deus mortem non fecit: in prolatione
autem sententiae Dei est, Morte morieris (Gen. II, 17).
Ecce Deus hoc retribui peccatori fecit, quod Deus ipse non fecit.
Et tamen quia Deus ultionum est (Psal. XCIII, 1), dicit
etiam creare se mala (Isai. XLV, 7): et quaedam in libro
Ecclesiastico ad vindictam creata dicuntur (Eccli. XXXIX,
33). Sed cum peccatum etiam pona peccati est, non Deus peccatum
facit opere iniquo, sed ut peccatum sit poena peccantis facit opere
justo. Quis enim neget esse peccatum, prophetis mendacibus credere?
Et tamen haec fuit poena regis Achab, divino inflicta judicio, sicut
Regnorum testatur historia (III Reg. XXII). Nec ideo
quisquam ita desipit, ut pseudoprophetarum putet laudanda esse
mendacia, aut mendacii Deum dicat auctorem, cum judicio justo, ubi
tali poena perspicit dignum, facit decipi quemque mendacio. Lege, et
intellige; et noli tibi, ne intelligas, tumultu loquacitatis
obstrepere.
|
|
