|
JUL. Verum his ut res postulabat impletis,
juvat te vel mediocriter convenire, qua fiducia tu, cum Hieronymi
scripta collaudes, dicas in Christo non fuisse peccatum, cum ille in
Dialogo illo, quem sub nomine Attici et Critoboli, mira et ut talem
fidem decebat venustate composuit, etiam quinti Evangelii, quod a se
translatum dicit, testimonio nitatur ostendere, Christum non solum
naturale, verum etiam voluntarium habuisse peccatum, propter quod se
cognoverit Joannis baptismate diluendum. De alio etiam testimonio
Joannis evangelistae, flagitium ei assuit falsitatis. De quo opere
tu in illa epistola, quam Alexandriam destinasti, ita gloriaris, ut
dicas Pelagium, Scripturarum ab eo oppressum molibus, arbitrium
liberum vindicare non posse. Verum illi operi a catholico viro, qui
pulsatus fuerat, obviatum est. Nunc vero ad hoc commemorationem ejus
tantummodo feci, ut te recognosceres non solum Scripturis sanctis,
sed nec ipsis tui dogmatis adjutoribus consonare.
AUG. Si posuisses verba Hieronymi, fortassis ostenderem quomodo
accipienda essent sine blasphemia, quam tu illi importare conaris:
quod si non possem, non tamen ejus fidem, quam cum aliis
praeclarissimis Ecclesiae catholicae doctoribus tenuit, ideo
repudiandam putarem, quia dixisse aliquid inveniretur, si tamen
inveniretur, in quo illis non consonaret. Illud autem mihi ex hujus
hominis persona contra te satis est, quod cum id sentiat de peccato
originali, quod sic aversaris, ut idem appelles Manichaeum, ipsum
tamen hoc appellare non audes. Ubi te apparet imprudentia falli, sed
contra prudentiam tuam mihi calumniari. Ego sane non Hieronymi, sed
Ambrosii; nec meis commemoratam, sed verbis ejus expressam sententiam
tibi opposui (De Nuptiis et Concupiscentia, lib. 1, n. 40,
et lib. 2, nn. 14, 15), qua Christum dicit non aliter
expertem delicti esse potuisse, nisi expers fuisset illius
conceptionis, quam commixtio viri et mulieris operatur. Ubi cernis
esse consequens, ut si ego propter hanc sententiam sum Manichaeus,
sit et Ambrosius: quia vero ille non est, neminem faciat vel ostendat
ista sententia Manichaeum. Hoc cum videas (non enim tale est ut non
possis hoc videre, vel possis hoc non videre), tantum tamen causae
bonitate desereris, ut calumnieris mihi nomine Manichaei, non
imprudente ignorantia, sed pudente fallacia.
|
|
