|
JUL. Egi certe, ut fidem disputationis decebat;
illudque quod tu argumentando effeceras, id est, ideo in opere Dei
ortam voluntatem malam quia fuisset homo creatus ex nihilo, ratio
perscrutata contrivit; ostendens videlicet, te immutatis vocabulis
idem dixisse, quod Manichaeus finxit et credidit, id est, primum
quoque peccatum aeternarum tenebrarum violentia genitum.
AUG. Jam te superius admonuimus, aeternum non posse esse, quod
non est: quid est ergo quod dicis, ideo me comparandum esse
Manichaeo, quia Manichaeus aeternarum tenebrarum violentia genitum
dixit primum esse peccatum? quibus tenebris dedit ille substantiam;
ego autem nihilo dare substantiam non potui, ut ob hoc et ego quasi
constituerem tenebras aeternas, aeternum scilicet nihil. Sicut autem
substantiam, ita violentiam vel aeternitatem dare nihilo non potui:
nullo quippe modo, vel violentum, vel aeternum, sicut jam diximus,
potest esse quod nihil est. Frustra igitur adversus me voluisti
disputare quod nihil est.
|
|
