|
JUL. Pars igitur et voluptati consulens et pavori, vel
arenae, vel circi, vel scenae populis comitata luxuria, ambiens in
omnibus flagitiis obtendere necessitatem, qua commissi invidia semper
levatur, et fragores saeculi praevaricatione vitare: ea ergo sunt,
quae comitatiorem faciunt vitiorum defensionem. Ex quo tamen vulgo
pars maxima, ut praefatus sum, Traducianis et Catholicis vel de Deo
rationes credidit consonare.
AUG. Innumerabilis multitudo fidelium, quae promissa est Abrahae
(Gen. XXII, 17), quasi a vobis vulgaris turba contemnitur:
quia videlicet paucis, quos Pelagianos, hoc est, venenis novitiae
pestis insanos facitis, potest placere quod dicitis, tam evidentem
miseriam generis humani, quae apparet in gravi jugo filiorum Adam a
die exitus de ventre matris eorum (Eccli. XL, 1), de peccati
merito, quo in homine primo natura humana vitiata est, non venire.
Unde vos sequitur, ut si nemo peccasset, cogamini etiam dicere in
paradiso futura fuisse non solum tot et tanta onera molestiarum, quas
videmos parvulos ferre; verum etiam tot et tanta vitia ingeniorum et
corporum, cum quibus plerique nascuntur. In quo felicitatis et
quietis loco etiam susceptam vestram, qua caro concupiscit adversus
spiritum, libidinem ponitis; et nos qui eam tanquam adversarium vitium
contra concupiscente spiritu debellamus, clausis oculis accusatis velut
amicos voluptatis et luxuriae; in quam nullus flagitiose ac turpiter
cadit, nisi qui vestrae illi susceptae, quam nos arguimus, vos
defenditis, sollicitanti suadentique consentit.
|
|
