|
Patientia probanda est, cum necesse erit arguere quem diligis: quod
aliquando quasi ex industria durius fieri oportet, ut sic ejus probetur
vel exerceatur tolerantia.
Non quandoque in amicis eligendis taedeat esse sollicitum, cum hujus
laboris fructus sit vitae medicamen, et immortalitatis fundamentum.
Cavendus est quidam impetus amoris, qui praecurrit judicium, et
probandi adimit potestatem. Est proinde viri prudentis, suscitatum
hunc refrenare impetum, ponere modum benevolentiae; paulatim procedere
in affectum, donec jam probato se totum det et committat amico. Haec
est magna felicitas, quam exspectamus Deo operante et infundente,
inter se et creaturam suam, inter ipsos gradus et ordines quos elegit,
esse tantam amicitiam et charitatem, ut sic quisque diligat alium sicut
se ipsum; et sicut unusquisque de propria, sic de alterius felicitate
laetetur; et ita singulorum beatitudo, sit omnium, et omnium
beatitudinum universitas singulorum. Ibi nulla cogitationum
occultatio, nulla affectionum dissimulatio. Haec est vera amicitia,
quae hic inchoatur, ibi perficitur; quae hic est paucorum, ibi
omnium, ubi omnes boni. Hic est necessaria probatio, ubi est
sapientium et stultorum commixtio.
|
|
