|
Consideratis igitur his universis, et vera ratione, confitendum
censeo, Mariam in Christo, et apud Christum esse; in Christo,
quia in ipso vivimus, movemur et sumus; apud Christum gloriose ad
aeternitatis gaudia assumptam, benignitate Christi honoratius
susceptam caeteris, quam hic gratia honoravit prae caeteris; atque ad
communem humilitatem non esse adductam post mortem, putredinis
videlicet et vermis et pulveris, quae suum et omnium genuit
Salvatorem: in cujus si potestate est, sanctorum de capite capillum
non perire, est et illam anima et corpore integram posse servare. De
cujus potestate si nullus dubitet ecclesiasticorum, quin possit matrem
sine corruptione in perpetuum servare; cur dubitandum est voluisse,
quod attinet ad tantae benignitatis gratiam? Si elegit divina voluntas
sola gratia inter crepitantes vehementium ignium flammas non solum
corpora puerorum servare illaesa, verum etiam ipsa vestimenta servare
inusta; cur abnuat in matre propria, quod elegit in veste aliena?
Jonam servare in ventre ceti praeter naturalem usum voluit incorruptum
sola misericordia (Jon. II, 1). Mariam incorruptam praeter
naturam non servabit gratia? Servatus est Daniel ab intemperatissima
fame leonum (Dan. VI, 22), non servanda est Maria tantis
donata meritis dignitatum? Haec cuncta quae diximus, quia naturam
servantia non cognoscimus: in Mariae integritate plus potuisse gratiam
quam naturam non dubitamus. Divinitatis enim opera sunt quae dicimus;
et ideo possibilia, quia sunt ab omnipotenti. Christus autem Dei
Virtus est et Dei Sapientia, cujus sunt omnia quae Patris, omnia
sunt quae sunt velle; velle autem omnia quae sunt justa et digna. Ac
per hoc videtur digne laetari Maria laetitia inenarrabili anima et
corpore, in proprio filio, cum filio proprio, per filium proprium,
nec ullam sequi debere corruptionis aerumnam, quam nulla secuta est
tantum filium pariendo integritatis corruptio: ut sit semper
incorrupta, quam tanta perfudit gratia; sit integriter vivens quae
omnium integram perfectamque genuit vitam; sit cum illo quem in suo
gessit utero, sit apud illum illa quae genuit, fovit et aluit illum
Maria Dei genitrix, Dei nutrix, Dei ministratrix, et Dei
secutrix: de qua, ut jam dixi, quia aliter sentire non audeo, aliter
dicere non praesumo.
|
|
