|
22. Frustra ergo nobis dicunt:
|
“Si
Baptismum nostrum acceptatis, quid minus habemus, ut nobis de vestra
communione consulendum putetis?”
|
|
Respondemus enim: Non Baptismum
vestrum acceptamus; quia non est Baptismus ille schismaticorum vel
haereticorum, sed Dei et Ecclesiae, ubicumque fuerit inventus et
quocumque translatus. Vestrum autem non est, nisi quod prave
sentitis, et sacrilege agitis, et impie separamini. Nam si caetera
omnia vera vel sentiatis vel habeatis , et in eadem tamen separatione
duretis adversus vinculum fraternae pacis, adversus unitatem omnium
fratrum, qui toto orbe terrarum, sicut promissi sunt, ita exhibiti;
quorum omnium causas et corda nullo modo unquam nosse aut discutere
potuistis, ut merito damnaretis; qui non possunt propterea rei esse,
quia judicibus ecclesiasticis potius quam litigatoribus crediderunt:
hoc solum minus habetis, quod minus habet qui charitatem non habet.
Jam quid opus est ut nos retexamus? Vos ipsi in Apostolo inspicite,
quantum sit quod minus habetis. Quid autem interest qui charitatem non
habet, utrum foras avolet aliquo vento tentationis ablatus, an intus
de messe dominica non recedat in ultima ventilatione separandus? Et
tamen etiam tales, si jam semel per Baptismum nati sunt, iterum eos
nasci non oportet.
|
|
