|
20. Quamobrem si evangelicis verbis,
|
“In
nomine Patris et Filii et Spiritus sancti”
|
|
(Matth. XXVIII,
19), Marcion Baptismum consecrabat, integrum erat Sacramentum;
quamvis ejus fides sub eisdem verbis aliud opinantis quam catholica
veritas docet, non esset integra, sed fabulosis falsitatibus inquinata
. Nam sub eisdem verbis, id est, In nomine Patris et Filii et
Spiritus sancti, non solum Marcion, aut Valentinus, aut Arius,
aut Eunomius, sed ipsi carnales parvuli Ecclesiae (quibus dicebat
Apostolus, Non potui loqui vobis quasi spiritualibus, sed quasi
carnalibus), si possent singuli diligenter interrogari, tot
diversitates opinionum fortassis, quot homines numerarentur: Animalis
enim homo non percipit quae sunt Spiritus Dei. Numquid tamen ideo
non integrum Sacramentum accipiunt? aut numquid ideo si profecerint,
et opinionum carnalium vanitatem emendaverint, denuo quod acceperant
repetendum est? Accipit quisque secundum fidem suam, sed quantum
capit gubernante illa misericordia Dei, de qua praesumens idem
apostolus dicit: Si quid aliter sapitis, id quoque vobis Deus
revelabit (Philipp. III, 15). Laquei tamen haereticorum et
schismaticorum propterea carnalibus nimium perniciosi sunt, quia ipse
provectus eorum intercluditur, confirmata sententia vanitatis adversus
catholicam veritatem, et confirmata animositate dissensionis adversus
catholicam pacem. Sacramenta tamen si eadem sunt, ubique integra
sunt, etiamsi prave intelliguntur et discordiose tractantur: sicut
scriptura ipsius Evangelii si eadem ipsa est, ubique integra est,
etiamsi innumerabili falsarum opinionum varietate asseratur. Nam quod
ait Jeremias, Utquid qui contristant me praevalent? Plaga mea
solida est; unde sanabor? Dum fit, facta est mihi sicut aqua mendax
non habens fidem (Jerem. XV, 18); si figurate atque allegorica
locutione prophetiae nosquam poneretur aqua, nisi quae Baptismum
significaret, laboraremus quaerere quid sibi velint haec verba
Jeremiae: nunc autem cum apertissime in Apocalypsi exponantur aquae
pro populis positae (Apoc. XVII, 15), cur non intelligam
aquam mendacem et sine fide, populum mendacem ac perfidum, nescio.
|
|