|
24. Numquid potest, inquit, vis
Baptismi major esse aut potior quam confessio? quam passio? ut quis
coram hominibus Christum confiteatur, et sanguine suo baptizetur? Et
tamen, inquit, neque hoc Baptisma haeretico prodest, quamvis
Christum confessus extra Ecclesiam fuerit occisus. Hoc verissimum
est: extra Ecclesiam quippe occisus, charitatem non habuisse
convincitur, de qua Apostolus dicit, Et si tradidero corpus meum ut
ardeam, charitatem autem non habeam, nihil mihi prodest (I Cor.
XIII, 3). Quod si propter hoc quia charitas deest, passio
nihil prodest; nec illis prodest quos in invidia intus et malevolentia
sine charitate vivere Paulus dicit, Cyprianus exponit: et tamen
verum baptisma possunt et accipere et tradere. Salus, inquit, extra
Ecclesiam non est. Quis negat? Et ideo quaecumque ipsius Ecclesiae
habentur, extra Ecclesiam non valent ad salutem. Sed aliud est non
habere, aliud non utiliter habere. Qui non habet, est baptizandus ut
habeat: qui autem non utiliter habet, ut utiliter habeat corrigendus.
Nec adultera est aqua in Baptismo haereticorum: quia nec ipsa
ereatura quam Deus condidit, mala est, nec verba evangelica in
quibuslibet errantibus reprehendenda sunt, sed error illorum in quo
adultera est anima, etsi a legitimo viro Sacramenti habeat
ornamentum. Potest igitur nobis et haereticis Baptisma esse commune,
cum quibus potest et Evangelium esse commune, quamvis a fide nostra
error distet illorum: sive aliud de Patre vel de Filio vel de
Spiritu sancto sentiant quam veritas habet, sive ab unitate praecisi
non colligant cum Christo, sed spargant (Matth. XII, 30):
quia potest nobis, si frumenta dominica sumus, etiam intus cum
avaris, cum raptoribus, cum ebriosis, et caeteris ejusmodi pestibus,
de quibus dicitur, Regnum Dei non possidebunt (I Cor. VI,
10), et Baptismatis sacramentum esse commune, et tamen vitia
quibus a regno Dei separantur non esse communia.
|
|
