|
26. His igitur omnibus vitiis circumsepto
catholico non adulemur, nec ei quia christianus catholicus est,
impunitatem quam Scriptura divina non promittit, promittere audeamus:
nec si aliquid unum habeat ex iis quae dicta sunt, debemus ei
societatem supernae illius patriae polliceri. Ad Corinthios enim
singula enumerat, in quibus singulis subauditur, quod regnum Dei non
possidebunt: Nolite, inquit, errare; neque fornicatores, neque
idolis servientes, neque adulteri, neque molles, neque masculorum
concubitores, neque fures, neque avari, neque ebriosi, neque
maledici, neque rapaces regnum Dei possidebunt (I Cor. VI, 9,
10). Non ait, Qui haec omnia vitia simul habuerint, regnum Dei
non possidebunt: sed, Neque illi, neque illi; ut in singulis hoc
subaudias, quod nulli eorum regnum Dei possidebunt. Sicut ergo
haeretici regnum Dei non possidebunt; sic avari regnum Dei non
possidebunt. Nec dubitandum est quidem ipsas poenas, quibus
cruciabuntur qui regnum Dei non possidebunt, pro diversitate criminum
esse diversas, et alias aliis acriores, ut in ipso igne aeterno pro
disparibus ponderibus peccatorum sint disparia tormenta poenarum.
Neque enim frustra ipse Dominus dicit, Tolerabilius erit Sodomis
quam vobis in die judicii (Matth. XI, 24). Sed tamen ad non
possidendum regnum Dei, tantumdem valet ex vitiis illis quod elegeris
mitius, quantum vel plura vel unum quod perspexeris gravius. Et quia
illi possessuri sunt regnum Dei quos ad dexteram constituet ille
judex, nec eis qui ad dexteram constitui non merebuntur, aliquid aliud
quam ad sinistram esse remanebit; nulla reliqua vox est, quam sicut
haedi audiant ex ore pastoris, nisi, Ite in ignem aeternum, qui
paratus est diabolo et angelis ejus (Id. XXV, 32, 33,
41): licet ex illo igne, sicut dixi, diversa possint distribui pro
criminum diversitate supplicia.
|
|
