|
31. Et si quisquam in hac re auctoritatem
divinam quaerat, quanquam quod universa tenet Ecclesia, nec conciliis
institutum, sed semper retentum est, nonnisi auctoritate apostolica
traditum rectissime creditur: tamen veraciter conjicere possumus, quid
valeat in parvulis Baptismi sacramentum, ex circumcisione carnis,
quam prior populus accepit, quam priusquam acciperet justificatus est
Abraham. Sicut Cornelius etiam dono Spiritus sancti, priusquam
baptizaretur, ditatus est. Dicit tamen Apostolus de ipso Abraham,
Signum accepit circumcisionis, signaculum justitiae fidei; qui jam
corde crediderat, et deputatum illi erat ad justitiam (Rom. IV,
11, 3). Cur ergo ei praeceptum est ut omnem deinceps infantem
masculum octavo die circumcideret (Gen. XVII, 9, 14), qui
nondum poterat corde credere, ut ei deputaretur ad justitiam; nisi
quia et ipsum per se ipsum sacramentum multum valebat? Quod in filio
Moysi per angelum manifestatum est, qui cum adhuc incircumcisus a
matre ferretur, praesenti et evidenti periculo ut circumcideretur
exactum est (Exod. IV, 24); et cum factum esset, depulsa est
pernicies. Sicut ergo in Abraham praecessit fidei justitia, et
accessit circumcisio signaculum justitiae fidei; ita in Cornelio
praecessit sanctificatio spiritualis in dono Spiritus sancti, et
accessit Sacramentum regenerationis in lavacro Baptismi. Et sicut in
Isaac, qui octavo suae nativitatis die circumcisus est, praecessit
signaculum justitiae fidei; et quoniam patris fidem imitatus est,
secuta est in crescente ipsa justitia, cujus signaculum in infante
praecesserat: ita in baptizatis infantibus praecedit regenerationis
Sacramentum; et si christianam tenuerint pietatem, sequetur etiam in
corde conversio, cujus mysterium praecessit in corpore. Et sicut in
illo latrone quod ex Baptismi sacramento defuerat complevit
Omnipotentis benignitas, quia non superbia vel contemptu, sed
necessitate defuerat: sic in infantibus qui baptizati moriuntur, eadem
gratia Omnipotentis implere credenda est, quod non ex impia
voluntate, sed ex aetatis indigentia, nec corde credere ad justitiam
possunt, nec ore confiteri ad salutem. Ideo cum alii pro eis
respondent, ut impleatur erga eos celebratio Sacramenti, valet utique
ad eorum consecrationem, quia ipsi respondere non possunt. At si pro
eo qui respondere potest alius respondeat, non itidem valet. Ex qua
regula illud in Evangelio dictum est, quod omnes cum legitur
naturaliter movet: Aetatem habet, ipse pro se loquatur (Joan.
IX, 21).
|
|
