|
8. Quod autem ait, Nec quisquam dicat,
Quod accepimus ab Apostolis, hoc sequimur: quando Apostoli nonnisi
unam Ecclesiam tradiderunt, et Baptisma unum, quod nonnisi in eadem
Ecclesia sit constitutum: non me tantum movet, ut Baptismum Christi
etiam apud haereticos inventum audeam reprobare (sicut etiam ipsum
Evangelium, cum apud eos invenio, necesse est ut approbem, quamvis
eorum detester errorem), quantum admonet, fuisse quosdam etiam sancti
Cypriani temporibus, qui consuetudinem illam contra quam fiebant
Africana concilia, de qua et ipse paulo ante dixit, Frustra quidam
qui ratione vincuntur, consuetudinem nobis opponunt, dicerent ab
Apostolis traditam. Nec invenio cur istam consuetudinem, quae post
Cyprianum etiam plenario totius orbis concilio confirmata est, tam
robustam et antea idem Cyprianus invenerit, ut cum ejus mutandae
auctoritatem quam sequeretur vir tanta scientia praeditus quaereret,
nonnisi in Africa sola factum paucis ante se annis Agrippini concilium
reperiret. Quod cum sibi adversus totius orbis morem non sufficere
cerneret, has rationes arripuit, quas modo nos antiquitate ipsius
consuetudinis, et plenarii postea concilii auctoritate firmati,
diligentius considerantes, verisimiles potius quam veras esse
invenimus: quae illi verae visae sunt in obscurissima quaestione
laboranti, et de remissione peccatorum fluctuanti, utrum in Baptismo
Christi possit non fieri, et utrum possit apud haereticos fieri: ubi
si minus ei aliquid revelatum est, ut magnitudo charitatis ejus qua
unitatem non deseruit probaretur, non ideo quisquam tantis ejus
firmamentis meritisque virtutum et tantae copiae gratiarum debet se
audere praeponere, quia universalis concilii admonitus firmitate,
videt aliquid quod ille non vidit, quia plenarium de hac re concilium
nondum habebat Ecclesia. Sicut nec Petri apostoli meritis quisquam
tam insanus est ut se praeponat, quia Pauli apostoli edoctus
Litteris, et ipsius jam Ecclesiae consuetudine roboratus, non cogit
Gentes judaizare, quod Petrus aliquando coegerat (Galat. II,
14).
9. Non ergo invenimus ab Apostolis aliquem, cum apud haereticos
baptizatus esset, in eodem Baptismo admissum esse et communicasse.
Sed neque hoc invenimus, ab haereticis aliquem venientem, qui apud
illos fuerit baptizatus, ab Apostolis denuo baptizatum. Sed illa
consuetudo, quam etiam tunc homines sursum versus respicientes non
videbant a posterioribus institutam, recte ab Apostolis tradita
creditur. Et talia multa sunt, quae longum est repetere. Quapropter
si non nihil dicebant, quibus id quod ei visum est, volens persuadere
Cyprianus, ait, Ne quisquam dicat, Quod accepimus ab Apostolis,
hoc sequimur: quanto robustius nunc dicimus, Quod Ecclesiae
consuetudo semper tenuit, quod haec disputatio dissuadere non potuit,
et quod plenarium concilium confirmavit, hoc sequimur? Huc accedit,
quod bene perspectis ex utroque latere disputationis rationibus et
Scripturarum testimoniis, potest etiam dici, Quod veritas
declaravit, hoc sequimur.
|
|
