|
1. Ecclesiae catholicae consuetudinem
pristinam nunc teneri, cum ab haereticis vel schismaticis venientes,
si evangelicis verbis consecratum Baptismum perceperunt, denuo non
baptizantur, beato Cypriano teste utimur. Ipse quippe sibi
quaestionem proposuit ex ore utique fratrum, sive quaerentium
veritatem, sive pro veritate certantium. Inter disputationes enim
suas, quibus volebat ostendere denuo baptizandos haereticos, de quibus
satis pro tempore libris superioribus disseruimus, ait: Sed dicit
aliquis, quid ergo fiet de his qui in praeteritum de haeresi ad
Ecclesiam venientes, sine Baptismo admissi sunt (Epist. 73, ad
Jubaianum)? Hic tota causa Donatistarum, cum quibus nobis de hac
quaestione conflictus est, penitus naufragavit. Si enim vere
Baptismum non habebant, qui venientes ab haereticis ita
suscipiebantur, et super eos erant peccata eorum; cum communicatum est
talibus, sive ab eis qui fuerant ante Cyprianum, sive ab ipso
Cypriano, necesse est ut unum dicatur ex duobus, aut periisse jam
tunc Ecclesiam talium communione maculatam, aut non obesse cuiquam in
unitate permanenti aliena etiam nota peccata. Illud autem quia dicere
non possunt, periisse tunc Ecclesiam contagione communionis eorum qui
sine Baptismo ad eam, sicut dicit Cyprianus, admissi sunt; alioquin
nec originem suam poterunt asserere, si tunc periit Ecclesia; quoniam
plus quam quadraginta anni sunt inter Cypriani passionem et divinorum
codicum exustionem , unde isti calumniarum suarum fumos jactantes,
occasionem faciendi schismatis invenerant, sicut Consulum ordo
declarat: restat ut fateantur, nulla malorum etiam cognitorum tali
communione contaminari unitatem Christi. Quod cum fassi fuerint, non
invenient causam cur se ab Ecclesiis orbis terrarum, quas per
Apostolos institutas pariter legimus, separare debuisse contendant:
quia neque illi quorumlibet malorum commixtione perire potuerunt, et
isti qui non perirent si cum illis in unitate mansissent, separando se
ab eis, et rumpendo vinculum pacis, utique in schismate perierunt.
Apertissimum enim sacrilegium eminet schismatis, si nulla fuit causa
separationis. Nullam vero fuisse causam separationis apparet, si mali
etiam cogniti bonos in unitate non maculant. Non autem maculari in
unitate bonos, etiam a cognitis malis docemus , teste Cypriano, qui
dicit, in praeteritum de haeresi ad Ecclesiam venientes, sine
Baptismo admissos: quorum tamen nefaria sacrilegia, quae super eos
erant, quia Baptismo dimissa non erant, si polluere et perdere non
potuerunt Ecclesiae sanctitatem, nulla malorum potest contagione
perire. Quapropter si Cyprianum verum dixisse consentiunt, eo teste
vincuntur in crimine schismatis : si Cyprianum falsum dixisse
contendunt, eo teste non utantur in quaestione Baptismatis.
|
|
