|
29. Quod vero ait, Baptizandus et
innovandus est qui ad Ecclesiam venit, ut intus per sanctos
sanctificetur; quid faciet, si et intus in non sanctos incurrerit?
An forte sanctus est homicida? Et si propterea baptizatur in
Ecclesia, ut etiam hoc ipsum deponat, quod homo ad Deum veniens dum
sacerdotem quaerit, in sacrilegum fraude erroris incurrit; ubi postea
depositurus est, si forte in ipsa intus Ecclesia dum hominem Dei
quaerit, in homicidam fraude erroris incurrit? Si non potest in
homine aliquid inane esse, et aliquid praevalere; quare potest in
homicida Sacramentum sanctum esse, et cor sanctum non esse? Si
quisquis Spiritum sanctum dare non potest, nec baptizare potest; cur
intus baptizat homicida? Aut quomodo Spiritum sanctum habet
homicida, cum omnis qui Spiritum sanctum habet, illuminatus sit; qui
autem odit fratrem, in tenebris sit usque adhuc? Si quia unus est
Baptismus et unus spiritus, ideo non possunt habere unum Baptisma qui
non habent unum spiritum; cur intus innocens et homicida Baptismum
unum habent, et eumdem spiritum non habent? Ita ergo potest
haereticus et catholicus Baptisma unum habere, et unam Ecclesiam non
habere, sicut possunt in Catholica innocens et homicida unum habere
Baptisma, et unum spiritum non habere: quia sicut unum est
Baptisma, sic unus est Spiritus et una Ecclesia. Ita fit ut hoc in
quoque agnoscendum sit quod habet, hoc ei dandum quod non habet. Si
nihil potest ratum et firmum esse apud Dominum quod illi faciunt, quos
Dominus hostes et adversarios suos esse dicit; cur firmus est
Baptismus quem tradunt homicidae? An hostes et adversarios Domini
non dicimus homicidas? Qui autem odit fratrem suum, homicida est.
Quomodo ergo baptizabant, qui oderant Paulum servum Christi Jesu,
ac per hoc oderant et Jesum, quia et Saulo ipse dixit, Quid me
persequeris (Act. IX, 4)? quando ejus servos persequebatur: et
in fine ipse dicturus est, Cum uni ex minimis meis non fecistis, mihi
non fecistis (Matth. XXV, 45)? Quamobrem, omnes qui ex
nobis exeunt, non sunt ex nobis; sed non omnes qui nobiscum sunt, ex
nobis sunt: sicut area cum trituratur, quidquid inde volat, non est
triticum; sed non quidquid ibi est, triticum est. Ideoque et
Joannes: Ex nobis, inquit, exierunt, sed non erant ex nobis. Si
enim fuissent ex nobis, permansissent utique nobiscum (I Joan.
II, 19). Quapropter Sacramentum gratiae dat Deus etiam per
malos; ipsam vero gratiam non nisi per se ipsum vel per sanctos suos.
Et ideo remissionem peccatorum vel per se ipsum facit, vel per illius
columbae membra, quibus ait: Si cui dimiseritis, dimittentur; si
cui tenueritis, tenebuntur (Joan. XX, 23). Baptismum vero,
quod est Sacramentum remissionis peccatorum, quia nulli dubium est
habere etiam homicidas posse, qui in tenebris sunt usque adhuc, quia
de cordibus eorum fraternum odium non exclusum est: sive nulla eis
peccata dimissa sint, si non in melius mutato corde baptizati sunt,
sive continuo dimissa redierint: et per se ipsum, quia Dei est,
sanctum esse cognoscimus, et sive tradatur sive accipiatur a talibus,
nulla eorum perversitate violari, sive intus, sive foris.
|
|
