|
36. Jam illa quae in Stephanum irritatus
effudit, retractare nolo; quia et non opus est. Eadem quippe ipsa
dicuntur, quae jam satis discussa sunt; et ea praeterire melius est,
quae periculum perniciosae dissensionis habuerunt. Stephanus autem
etiam abstinendos putaverat, qui de suscipiendis haereticis priscam
consuetudinem convellere conarentur: iste autem quaestionis ipsius
difficultate permotus, et sanctis charitatis visceribus largissime
praeditus, in unitate cum eis manendum qui diversa sentirent. Ita
quamvis commotius, sed tamen fraterne indignaretur, vicit tamen pax
Christi in cordibus eorum, ut in tali disceptatione nullum inter eos
malum schismatis oriretur. Non autem hinc uberius excreverunt haereses
et schismata: quia id quod in eis Christi est, approbatur; quod
autem ipsorum est, improbatur. Magis enim qui hanc legem rebaptizandi
tenuerunt, in plura frusta concisi sunt.
|
|
