|
9. Quapropter sicut de lege dixit
Apostolus, Bona est lex, si quis ea legitime utatur (I Tim.
II, 8); ita de Baptismo recte dicere possumus, Bonus est
Baptismus, si quis eo legitime utatur. Et sicut non faciebant tunc
ut lex bona non esset, aut omnino nulla esset, qui ea non legitime
utebantur; sic nullo modo facit ut Baptismus bonus non sit, aut ut
omnino Baptismus non sit, quisquis eo, sive quia in haeresi, sive
quia in pessimis moribus vivit, non legitime utitur. Et ideo cum vel
ad unitatem catholicam, vel ad vitam tanto Sacramento dignam
convertitur, non aliud baptisma incipit habere legitimum, sed illud
ipsum incipit habere legitime. Nec remissio irrevocabilium peccatorum
consequitur Baptisma, nisi non solum legitimum, sed etiam legitime
habeatur: nec tamen si legitime non habebitur, et peccata vel non
remittentur, vel remissa replicabuntur, propterea vel malum vel nullum
erit in baptizato Baptismi sacramentum. Sicut enim Judas, cui
buccellam tradidit Dominus, non malum accipiendo, sed male accipiendo
locum in se diabolo praebuit (Joan. XIII, 27); sic indigne
quisque sumens dominicum Sacramentum non efficit ut quia ipse malus
est, malum sit, aut quia non ad salutem accipit, nihil acceperit.
Corpus enim Domini et sanguis Domini nihilominus erat etiam illis
quibus dicebat Apostolus, Qui manducat indigne, judicium tibi
manducat et bibit (I Cor. XI, 29). Non ergo quaerant in
Catholica haeretici quod habent, sed quod non habent, id est, finem
praecepti, sine quo multa sancta haberi possunt, sed prodesse non
possunt. Finis autem praecepti est charitas de corde puro, et
conscientia bona, et fide non ficta (I Tim. I, 5). Lavacri
vero Sacramentum non ut habeant, si jam eodem ipso, quamvis in
haeresi, tincti sunt; sed ut salubriter habeant, ad Catholicae
unitatem veritatemque festinent.
|
|
