|
2. Marcus a Mactari dixit: Mirandum non
est, si haeretici hostes atque impugnatores veritatis sibi rem
vindicant potestatis et dignationis alienae: illud mirandum est, quod
quidam nostri praevaricatores veritatis haereticis suffragantur, et
Christianis adversantur. Propterea decernimus haereticos baptizandos
esse.
3. Huic respondemus: Imo magis mirandum est, et magna laude
praedicandum, quod tantum isti dilexerint unitatem, ut quos
praevaricatores veritatis arbitrabantur, cum eis in unitate
perseverantes, ab eis pollui non timerent. Nam cum iste dixisset,
Illud mirandum est, quod quidam nostri praevaricatores veritatis
haereticis suffragantur, et Christianis adversantur; videbatur esse
dicturus, Propterea decernimus eis non esse communicandum. Non hoc
dixit; sed ait: Propterea decernimus haereticos baptizandos esse:
servans quod pacificus Cyprianus ante praestruxerat, dicens, Neminem
judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit,
amoventes. Cum ergo Donatistae nobis calumniantur, et nos dicunt
traditores, si quis existat vel Judaeus vel Paganus, qui lecto isto
concilio et nos et ipsos, secundum eorum regulas, veritatis appellet
praevaricatores, velim scire ad hoc tam grave crimen refutandum atque
diluendum quomodo nobis agenda sit causa communis. Isti eos dicunt
traditores, quos neque ullo tempore convincere potuerunt, neque nunc
possunt ostendere, et in eodem crimine ipsi esse potius ostenduntur.
Sed quid ad nos? De istis certe praevaricatoribus quid dicemus? Si
enim nos, quamvis falso, propterea dicimur traditores, quia
traditoribus nos in eadem communione successisse criminantur;
praevaricatoribus illis omnes successimus, quia nondum se ab unitate
diviserat pars Donati beati Cypriani temporibus. Post passionem
quippe ejus quadraginta, et quod excurrit, annis peractis, traditio
codicum facta est, unde coeperunt appellari traditores. Si ergo
propterea nos traditores, quia ex traditoribus, sicut opinantur vel
confingunt, exorti sumus; ab illis praevaricatoribus utrique originem
ducimus. Non est enim quod dicatur, non eis communicasse istos;
quando suos illos vocant; quod concilium loquitur, quod ipsi maxime
proferunt : Quidam nostri, inquit, praevaricatores veritatis,
haereticis suffragantur. Accedit et testimonium Cypriani, satis
demonstrantis quod in eorum communione permanserit, dicendo, Neminem
judicantes, aut a jure communionis aliquem, si diversum senserit,
amoventes. Ipsi enim erant qui diversum sentiebant, quos iste
praevaricatores vocat, quia scilicet haereticis suffragabantur, sine
Baptismo eos in Ecclesiam recipiendo. Eam quoque fuisse
consuetudinem ut sic reciperentur, et ipse Cyprianus multis locis, et
aliquot episcopi in hoc concilio manifestant. Unde apparet, si
haeretici non habent Baptismum, Ecclesiam Christi temporum illorum
praevaricatoribus fuisse plenam, qui eis suffragantes sic eos
recipiebant. Agatur ergo causa communis adversus crimen
praevaricationis quod negare non possunt, et ibi agetur nostra adversus
crimen traditionis quod convincere non potuerunt . Sed sic agamus,
quasi convicerint: quod utrique responderimus eis qui nobis objiciunt
majorum nostrorum praevaricationem, hoc nos istis respondebimus qui
nobis objiciunt majorum nostrorum traditionem. Sicut enim per majorum
nostrorum traditionem, unde se isti diviserunt, nos mortui sumus: ita
per majorum praevaricationem, qui et nostri et ipsorum parentes
fuerunt, et nos et ipsi mortui sumus. Sed quia se vivere dicunt,
credunt quod ad eos non pertineat illa praevaricatio: ergo nec ad nos
illa traditio. Et illa quidem praevaricatio secundum ipsos certa est:
secundum nos autem nec anterior praevaricatio vera est, quia et
haereticos dicimus posse habere Baptismum Christi; nec posterior
traditio, quia in ea causa sunt ipsi superati. Non habent ergo isti
cur a nobis nefario scelere schismatis separentur: quia nostri majores
si traditores non fuerunt, sicut nos dicimus, non est quod ad nos
omnino pertineat; si autem traditores fuerunt, sicut ipsi dicunt, sic
ad nos non pertinet, quemadmodum nec ad nos nec ad ipsos illi
praevaricatores. Ac per hoc quoniam ex majorum nostrorum iniquitate
nullum est crimen nostrum, ex proprio schismate certum est crimen
illorum.
|
|
