|
1. At enim in tanta strage cadaverum nec sepeliri potuerunt. Neque
istud pia fides nimium reformidat, tenens praedictum, nec absumentes
bestias resurrecturis corporibus obfuturas, quorum capillus capitis non
peribit (Id. XXI, 18). Nullo modo diceret Veritas, Nolite
timere eos qui corpus occidunt, animam autem non possunt occidere
(Matth. X, 28); si quidquam obesset futurae vitae, quidquid
inimici de corporibus occisorum facere voluissent. Nisi forte quispiam
sic absurdus est, ut contendat eos, qui corpus occidunt, non debere
timeri ante mortem, ne corpus occidant, et timeri debere post mortem,
ne corpus occisum sepeliri non sinant. Falsum est ergo quod ait
Christus, Qui corpus occidunt, et postea non habent quid faciant
(Luc. XII, 4); si habent tanta, quae de cadaveribus faciant.
Absit ut falsum sit quod Veritas dixit. Dictum est enim aliquid eos
facere cum occidunt, quia in corpore sensus est occidendo; postea vero
nihil habere quod faciant, quia nullus sensus est in corpore occiso.
Multa itaque corpora Christianorum terra non texit: sed nullum eorum
quisquam a coelo et terra separavit, quam totam implet praesentia sui,
qui novit unde resuscitet quod creavit. Dicitur quidem in Psalmo,
Posuerunt mortalia servorum tuorum escas volatilibus coeli, carnes
sanctorum tuorum bestiis terrae: effuderunt sanguinem eorum, sicut
aquam in circuitu Jerusalem, et non erat qui sepeliret (Psal.
LXXVIII, 2, 3): sed magis ad exaggerandam crudelitatem
eorum qui ista fecerunt, non ad eorum infelicitatem qui ista perpessi
sunt. Quamvis enim haec in conspectu hominum dura et dira videantur;
sed pretiosa in conspectu Domini mors sanctorum ejus (Psal. CXV,
15). Proinde omnia ista, id est, curatio funeris, conditio
sepulturae, pompa exsequiarum , magis sunt vivorum solatia, quam
subsidia mortuorum. Si aliquid prodest impio sepultura pretiosa,
oberit pio vilis aut nulla. Praeclaras exsequias in conspectu hominum
exhibuit purpurato illi diviti turba famulorum: sed multo clariores in
conspectu Domini ulceroso illi pauperi ministerium praebuit
Angelorum, qui eum non extulerunt in marmoreum tumulum, sed in
Abrahae gremium sustulerunt.
2. Rident haec illi, contra quos defendendam suscepimus civitatem
Dei. Verumtamen sepulturae curam etiam eorum philosophi contempserunt
: et saepe universi exercitus, dum pro terrena patria morerentur, ubi
postea jacerent, vel quibus bestiis esca fierent, non curarunt:
licuitque de hac re poetis plausibiliter dicere:
|
Coelo tegitur, qui non habet urnam .
|
|
Quanto minus debent de corporibus insepultis insultare Christianis,
quibus et ipsius carnis et membrorum omnium reformatio non solum ex
terra, verum etiam ex aliorum elementorum secretissimo sinu, quo
dilapsa cadavera recesserunt, in temporis puncto reddenda et
redintegranda promittitur (I Cor. XV, 52)?
|
|
