|
Et tamen quod vivitis, Dei est; qui vobis parcendo admonet, ut
corrigamini poenitendo; qui vobis etiam ingratis praestitit, ut vel
sub nomine servorum ejus, vel in locis martyrum ejus hostiles manus
evaderetis, [XXXIV.] Romulus et Remus asylum constituisse
perhibentur, quo quisquis confugeret, ab omni noxa liber esset,
augere quaerentes creandae multitudinem civitatis. Mirandum in honorem
Christi praecessit exemplum. Hoc constituerunt eversores Urbis,
quod constituerant antea conditores. Quid autem magnum, si hoc
fecerunt illi, ut civium suorum numerus suppleretur, quod fecerunt
isti, ut suorum hostium numerositas servaretur?
|
|
