|
Ad hanc convenientiam pertinet, quod etiam scenicos actores earumdem
fabularum non parvo civitatis honore dignos existimarunt . Siquidem,
quod in eo quoque de Republica libro commemoratur, et Aeschines
Atheniensis , vir eloquentissimus, cum adolescens tragoedias
actitavisset, rempublicam capessivit ; et Aristodemum, tragicum item
actorem, maximis de rebus pacis ac belli legatum ad Philippum
Athenienses saepe miserunt. Non enim consentaneum putabatur, cum
easdem artes eosdemque scenicos ludos etiam diis suis acceptos
viderent, illos, per quos agerentur, infamium loco ac numero
deputare. [XI.] Haec Graeci turpiter quidem, sed sane diis suis
omnino congruenter, qui nec vitam civium lacerandam linguis poetarum et
histrionum subtrahere ausi sunt, a quibus cernebant deorum vitam eisdem
ipsis diis volentibus et libentibus carpi; et ipsos homines, per quos
ista in theatris agebantur, quae numinibus, quibus subditi erant,
grata esse cognoverant, non solum minime spernendos in civitate, verum
etiam maxime honorandos putarunt. Quid enim causae reperire possent,
cur sacerdotes honorarent, quia per eos victimas diis acceptabiles
offerebant; et scenicos probrosos haberent, per quos illam voluptatem
sive honorem diis exhiberi, petentibus, et, nisi fieret,
irascentibus, eorum admonitione didicerant? Cum praesertim. Labeo
, quem hujuscemodi rerum peritissimum praedicant, numina bona a
numinibus malis ista etiam cultus diversitate distinguat, ut malos deos
propitiari caedibus et tristibus supplicationibus asserat; bonos autem
obsequiis laetis atque jucundis: qualia sunt, ut ipse ait, ludi,
convivia, lectisternia . Quod totum quale sit, postea, si Deus
juverit, diligentius disseremus. Nunc ad rem praesentem quod
attinet, sive omnibus omnia tanquam bonis permixte tribuantur (neque
enim esse decet deos malos, cum potius isti, quia immundi sunt
spiritus, omnes sint mali), sive certa discretione, sicut Labeoni
visum est, illis illa, istis ista distribuantur obsequia:
competentissime Graeci utrosque honore dignos ducunt , et sacerdotes,
per quos victimae ministrantur, et scenicos, per quos ludi
exhibentur; ne vel omnibus diis suis, si et ludi omnibus grati sunt,
vel, quod est indignius, his quos bonos putant, si ludi ab eis solis
amantur, facere convincantur injuriam.
|
|