|
Neque enim Deus ullum, non dico Angelorum, sed vel hominum
crearet, quem malum futurum esse praescisset, nisi pariter nosset
quibus eos bonorum usibus commodaret, atque ita ordinem saeculorum
tanquam pulcherrimum carmen ex quibusdam quasi antithetis honestaret.
Antitheta enim quae appellantur, in ornamentis elocutionis sunt
decentissima, quae latine appellantur opposita , vel quod expressius
dicitur, contraposita. Non est apud nos hujus vocabuli consuetudo,
cum tamen eisdem ornamentis locutionis etiam sermo latinus utatur, imo
linguae omnium gentium. His antithetis et Paulus apostolus in secunda
ad Corinthios Epistola, illum locum suaviter explicat, ubi dicit:
Per arma justitiae a dextris et a sinistris, per gloriam et
ignobilitatem, per infamiam et bonam famam; ut seductores, et
veraces; ut qui ignoramur, et cognoscimur; quasi morientes, et ecce
vivimus; ut coerciti 3, et non mortificati; ut tristes, semper
autem gaudentes; sicut egeni, multos autem ditantes; tanquam nihil
habentes, et omnia possidentes (II Cor. VI, 7-10.) Sicut
ergo ista contraria contrariis opposita sermonis pulchritudinem
reddunt; ita quadam, non verborum, sed rerum eloquentia contrariorum
oppositione saeculi pulchritudo componitur. Apertissime hoc positum
est in libro Ecclesiastico, hoc modo: Contra malum bonum est, et
contra mortem vita: sic contra pium peccator. Et sic intuere in omnia
opera Altissimi, bina et bina, unum contra unum (Eccli.
XXXIII, 15.)
|
|
