|
Haec autem propter senarii numeri perfectionem, eodem die sexies
repetito, sex diebus perfecta narrantur: non quia Deo necessaria
fuerit mora temporum, quasi qui non potuerit creare omnia simul, quae
deinceps congruis motibus peragerent tempora; sed quia per senarium
numerum est operum significata perfectio. Numerus quippe senarius
primus completur suis partibus, id est, sexta sui parte, et tertia,
et dimidia, quae sunt unum, et duo, et tria: quae in summam ducta,
sex fiunt. Partes autem in hac consideratione numerorum illae
intelligendae sunt, quae quotae sint dici potest: sicut dimidia,
tertia, quarta, et deinceps ab aliquo numero denominatae. Neque
enim, exempli gratia, quia in novenario numero quatuor pars aliqua
ejus est, ideo dici potest quota ejus sit: unum autem potest, nam
nona ejus est; et tria potest, nam tertia ejus est. Conjunctae vero
istae duae partes ejus, nona scilicet atque tertia, id est, unum et
tria, longe sunt a tota summa ejus, quod est novem. Itemque in
denario quaternarius est aliqua pars ejus; sed quota sit dici non
potest: unum autem potest; nam decima pars ejus est. Habet et
quintam, quod sunt duo: habet et dimidiam, quod sunt quinque. Sed
hae tres partes ejus, decima et quinta et dimidia, id est unum et duo
et quinque, simul ductae non complent decem: sunt enim octo.
Duodenarii vero partes numeri in summam ductae, transeunt eum: habet
enim duodecimam, quod est unum; habet sextam, quae sunt duo; habet
quartam, quae sunt tria; habet tertiam quae sunt quatuor; habet et
dimidiam, quae sunt sex: unum autem et duo et tria et quatuor et sex,
non duodecim, sed amplius, id est, sexdecim fiunt. Hoc breviter
commemorandum putavi ad commendandam senarii numeri perfectionem, qui
primus, ut dixi, partibus suis in summam redactis ipse perficitur: in
quo perfecit Deus opera sua . Unde ratio numeri contemnenda non est,
quae in multis sanctarum Scripturarum locis, quam magni aestimanda
sit, elucet diligenter intuentibus. Nec frustra in laudibus Dei
dictum est, Omnia in mensura et numero et pondere disposuisti (Sap.
XI, 21).
|
|
